Een intens verdrietig bericht voor Louisa Janssen en haar partner Rowan. De moeder van Rowan, en daarmee de schoonmoeder van Louisa, is overleden. Resie was al langere tijd ernstig ziek en leed aan uitgezaaide kanker. Nu heeft de familie afscheid moeten nemen van haar, na een bijzonder zware periode waarin alles in het teken stond van hoop, liefde en het samen creëren van waardevolle herinneringen.
Het overlijden komt hard aan. Op de gezamenlijke Instagrampagina van Louisa en Rowan delen zij een emotioneel afscheidsbericht waarin wordt teruggekeken op de laatste maanden en de strijd die Resie heeft gevoerd.
„Je hebt zo ontzettend hard gevochten tegen deze ziekte.“ Volgens het bericht wist Resie de ziekte meerdere keren te verslaan, maar was haar lichaam deze keer uiteindelijk op. In februari kreeg de familie al te horen dat zij niet meer beter zou worden. Vanaf dat moment veranderde alles.
In plaats van vooruit te kijken naar een toekomst samen, moesten Louisa, Rowan en hun familie zich voorbereiden op een afscheid waarvan ze wisten dat het onvermijdelijk dichterbij kwam. Toch probeerden ze in die moeilijke periode juist zoveel mogelijk tijd met elkaar door te brengen.
En ondanks alle zorgen waren er nog momenten van geluk.
Samen een biertje drinken in de kroeg, tijd doorbrengen met familie en zelfs een eerste gezamenlijke vakantie naar Egypte: het zijn herinneringen die volgens het emotionele bericht voor altijd zullen blijven bestaan.
Maar uiteindelijk kwam het moment waar de familie zo bang voor was.
Resie overleed op 13 september om 21.34 uur. Op die dag werd er vanuit Afrika teruggereisd om nog op tijd bij haar in het ziekenhuis te kunnen zijn. Een bijzonder aangrijpend moment volgde.
„Die dag heb je nog gewacht tot ik vanuit Afrika bij je was. Net voor half één kwam ik aan in het ziekenhuis. Je gaf me je laatste knuffel en je laatste woorden. Woorden die ik nooit zal vergeten.“
De hele avond bleef de familie aan haar zijde. Tot het moment waarop Resie rustig overleed.
De woorden die daarna worden gedeeld, laten zien hoe groot het gemis nu al is. Vooral de gedachte aan de dagelijkse momenten zonder haar moeder komt keihard binnen.
„Maar mama… wat doet het pijn om te weten dat ik straks naar een leeg huis kom.“
Geen stem meer. Geen knuffel. Geen vertrouwde momenten. Geen simpel bezoekje waarbij ze even naar haar moeder kon gaan. Juist die kleine dingen lijken nu ineens het grootste gemis te worden.
De familie probeert zich ondertussen vast te houden aan de herinneringen die ze samen hebben gemaakt. Ook wordt beloofd dat de laatste wensen van Resie zullen worden uitgevoerd en dat zij een afscheid krijgt dat helemaal bij haar past.
„Ik beloof je dat ik jouw wensen zal laten uitkomen en een prachtige dag voor jou zal maken.“
Het verdrietige nieuws krijgt extra lading door wat er eerder dit jaar gebeurde. Tijdens de opnames van A.S.S. – Anti Survival Show kreeg Louisa in Colombia te horen dat haar schoonmoeder met spoed in het ziekenhuis was opgenomen en aan de beademing lag.
Voor Louisa was dat reden om haar avontuur onmiddellijk af te breken. Ze keerde terug naar Nederland om bij haar familie te kunnen zijn. Niet veel later werd bekend dat bij Resie uitgezaaide kanker was vastgesteld en dat ze terminaal ziek was.
Vanaf dat moment draaide alles om één ding: zoveel mogelijk waardevolle tijd samen doorbrengen.
Nu die tijd voorbij is, blijft vooral een enorm gemis achter.
In het laatste deel van het bericht nemen Louisa en Rowan op bijzonder persoonlijke wijze afscheid. Met woorden in het Limburgs wordt duidelijk hoeveel liefde er nog altijd is:
„Lieve mam, rust zacht. Ich höb van dich gehaolde en ich zal van dich blieve houwe. Veural in mien hart.“
Een hartverscheurend afscheid na maanden van onzekerheid, angst en hoop. Voor Louisa en Rowan begint nu een nieuwe en bijzonder moeilijke periode: leren leven met het verlies van iemand die zo’n belangrijke plek in hun leven innam.
